Ә гарәп балалары безнекеләрдән кай җирләре белән ким? Миңа бала чакта гарәпнең "Мең дә бер кичә" әкиятләрен татарча укыдылар, анда үзебезнең мөселман исемнәре булгач, мин ул әкиятләрдә татар тормышы тасвирлана дип уйлый идем. Шулай татар булып үстем.

Икътисад-табыш дип иманны сатмыйлар инде, саваплы эштән монафикълык килеп чыга.

Чековые книжки на стеллажах владельца делают брак с ним ещё более привлекательным, как для страстных брюнеток, так и для индифферентных блондинок.

Не придуривайся!

Совершенно гениальная музыка Сайяра Хабибуллина, но и слова песни от Ахмеда Ерикея получились не менее гениальными, они простые, проникновенные и трогательные до слез. И конечно, это мужская песня, человек поёт о своей возлюбленной. Существует множество обработок этой песни, больше всего мне нравится джазовая аранжировка известного татарского аккордеониста Сайдаша Гарифуллина. Именно она звучит музыкальной заставкой на "Азатлык" Радиосы. "Эзләдем, бәгърем, сине" - настоящий бриллиант музыкальной сокровищницы татарского народа. Не могу отказать себе в удовольствии поместить здесь текст этой простой и гениальной песни: Эзләдем, бәгърем, сине. Сәйяр Хәбибуллин көе. Әхмәт Ерикәй сүзләре.

Кәккүк кычкыра сирәк кенә,
Сагынуын сөйләп кенә.
Килсәң иде, иркәм, яныма
Көлемсерәп кенә.

Эзләдем, бәгырем, сине,
Еллар буе тилмереп;
Туймас, ахры, мәңге туймас
Күзләрем сине күреп.

Зәңгәр елгалар чылтырап ага,
Нур сибә кояш көлеп;
Алмагачлар ак шәлен ябынган,
Иркәм, синең кебек.

Эзләдем, бәгырем, сине,
Еллар буе тилмереп;
Туймас, ахры, мәңге туймас
Күзләрем сине күреп.

Минем юлыма нурлар
Алып кил күбрәк итеп;
Алсу гөлләр өзеп бирермен
Сиңа бүләк итеп.

Эзләдем, бәгырем, сине,
Еллар буе тилмереп;
Туймас, ахры, мәңге туймас
Күзләрем сине күреп.

Татар бистәсендә урнашкан һәр бина татар халкы вә милләтебез өчен кадерле! Анда бит урыслар яшәмәгән, безнең халык гомер иткән.

\\Выдающийся булгарский писатель Ахмед Файзи. Из книги "Габдулла Тукай. – Жизнь замечательных людей" г. Казань. 1940 г. Стр. 19-23: "Против национального психоза выступил Габдулла Тукай..."\\ - Мошенник, где берёшь этот спам? Книга о Габдулле Тукае в серии "Жизнь замечательных людей" впервые вышла в 1977 году. ИИ: Документально-художественный роман (биография) «Тукай» Ибрагима Нуруллина был впервые издан в 1977 году в Москве издательством «Молодая гвардия». Книга была написана на татарском языке и позже переведена на русский. В 1982 году автор получил за этот труд Тукаевскую премию. Автор: Ибрагим Зиннятович Нуруллин. Год издания: 1977 (серия «Жизнь замечательных людей»). Жанр: Биографическая повесть/роман. Также известно, что после 1977 года книга неоднократно переиздавалась, в том числе в Казани. © В этой книге и близко нет того, что ты якобы цитируешь.

\\Если бы молодой, скромный, татарский паренек, проживший всего 26 лет, увидел бы, что тут творится… Думаю, ему бы не понравилось…\\ - Совсем не знаешь творчества Тукая, он знал себе цену и справедливо не заморачивался скромностью, поэт ставил себе очень высокую планку:
Габдулла Тукай. ҮЗ-ҮЗЕМӘ.

Телим булырга мин инсане гали(!!!),
Тели күңлем тәгали биттәвали.

Күңел берлән сөям бәхтен татарның,
Күрергә җанлылык вактын татарның.

Татар бәхте өчен мин җан атармын:
Татар бит мин, үзем дә чын татармын.

Хисапсыз күп минем милләткә вәгъдәм,
Кырылмасмы вавы*, валлаһе әгъләм? 1906 ел.

САМОМУ СЕБЕ. (Пер. С.Малышева)

Чего же я хочу? Великим(!!!) стать бы мне,
Не зря моя душа стремится к вышине.

Хочу увидеть я, когда народ родной,
Счастливый, забурлит весеннею волной.

Татарам все что мог отдал — и отдаю.
Татарин я всегда, родства не предаю.

Я нации моей желаю многих благ.
Но сбыться ли мечтам? То знает лишь Аллах.

\\Тукай и Гаяза Исхаки критиковал как (богатого) националиста\\ - Гаяз Исхакый гомеренең кайсы чорында "(богатого) националиста" булган?

Габдулла Тукай. ТЕАТР

Халыкка дәрсе гыйбрәттер театр,
Күңелдә йоклаган дәртне уятыр.

Театр — яктылыкка, нурга илтә,
Кире юлга җибәрми, уңга илтә.

Театр көлдерәдер, уйнатадыр,
Тагы үткән гомерне уйлатадыр.

Күрерсең анда үз хәлең, көләрсең
Көләрлек булса, булмаса — еларсың.

Күрерсең тормышың нинди: җитешме?
Җитеш булмаса, кай җире җитешми?

Төзәтерсең шуны, тәкмил итәрсең,—
Шулай шактый белем тәхсил итәрсең.

Үсәр яхшылыгың, син яхшы булсаң;
Җылы канлы итәр ул, вәхши булсаң.

Тигез күрә бөтен җанны театр:
Кирәк кол бул, кирәксә император.

Мөкаддәс ул, бөек ул, гали зат ул;
Тәмам хөр ул, вә бик киң ул, азат ул.

Вә ул дарел-голүм, дарел-әдәптер,
Холыкларны төзәтмәккә сәбәптер.

Вәләкин шарты бар: яхшы төзелсә,
Әгәр һиммәт агачыннан өзелсә,

Ул — алма, мөддәте тулганда пешкәч,
Кызаргач һәм матур булгач, җитешкәч. 1907 ел.

ТЕАТР (Пер. Р.Морана)

Театр — и зрелище, и школа для народа,
Будить сердца людей — вот в чем его природа!

На путь неправедный он не дает свернуть,
Он к свету нас ведет, открыв нам правый путь.

Волнуя и смеша, он заставляет снова
Обдумать прошлое и смысл пережитого.

На сцене увидав правдивый облик свой,
Смеяться будешь ты иль плакать над собой.

Узнаешь: жизнь твоя светла иль непроглядна,
Вот это верно в ней, а это в ней неладно,

Развить захочешь ты достойные черты, —
Так новой мудростью обогатишься ты.

И если ты хорош — то только лучше станешь,
А если ты дикарь — из темноты воспрянешь.

В театре рангов нет, в нем так заведено:
Ты господин иль раб — театру все равно!

Он чист и величав, влечет он к светлым высям,
Свободен и широк, он свят и независим.

Он — воспитанья храм, он — знания дворец,
Наставник для умов, целитель для сердец.

Но следует ему блюсти одно условье:
Родной народ учить с терпеньем и с любовью,

И с древа мудрости срывать такой лишь плод,
Который красотой и зрелостью цветет.


Перевод Р.Морана. Оригинал на татарском: Театр. (Из сборника: Тукай Г. Избранное: Стихи и поэмы/Габдулла Тукай; Сост. Г.М.Хасанова, С.В.Малышев. – Казань: Татар. кн. изд–во, – 2006. – 192 с.).

Агайне, син татар телен белмисең, шуңа күрә даһи татар шагыйре Габдулла Тукай иҗатына бәһә дә бирә алмыйсың. Ә тик торганда, эшең югыннан, аны пычратып түбәнсетү - синең оятсыз, имансыз, әхлаксыз бәндә булуыңны гына күрсәтә. 7 миллионлы татар халкы һич "пещерных людей" була алмый.

Критика с желанием уязвить побольнее и унизить великих — это обычные нападки мелких злопыхателей, пропитанных до мозга костей завистью и самомнением. ©

Вот фотографии Габдуллы Тукая в каляпуше: https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A2%D1%83%D0%BA%D0%B0%D0%B9,_%D0%93%D0%B0%D0%B1%D0%B4%D1%83%D0%BB%D0%BB%D0%B0

ИИ: Габдулла Тукай посещал мечети, особенно, в период учебы и жизни в Уральске. В 1895–1907 годах Тукай учился в медресе при Красной мечети в Уральске. Он жил в доме имама Кашфелькабира, который был братом его приемной матери, и посещал мечеть. Тукай хорошо знал Белую и Красную мечети города, о чем упоминается в материалах о его жизни в Казахстане. Посещение мечетей было частью его жизни и учебы в медресе, а также культурной среды, в которой он рос. ©

САПОЖНИК.
‎Картину раз высматривал сапожник
И в обуви ошибку указал;
Взяв тотчас кисть, исправился художник.
Вот, подбочась, сапожник продолжал:
«Мне кажется, лицо немного криво…
А эта грудь не слишком ли нага?»…
Тут Апеллес прервал нетерпеливо:
«Суди, дружок, не свыше сапога!»

‎Есть у меня приятель на примете:
Не ведаю, в каком бы он предмете
Был знатоком, хоть строг он на словах,
Но черт его несет судить о свете:
Попробуй он судить о сапогах!
А.С.Пушкин.

\\Не ищите в Тукае фанатичного верующего\\ - Менә Тукайның тәкъва мөселман рухында язылган шигъри юллары:
ТУГАН АВЫЛ.
Тау башына салынгандыр безнең авыл,
Бер чишмә бар, якын безнең авылга ул;
Аулыбызның ямен, суы тәмен беләм,
Шуңар күрә сөям җаным-тәнем белән.

Ходай(!!!) шунда җан биргән, мин шунда туган,
Шунда әүвәл Коръән(!!!) аятен укыган;
Шунда белдем рәсүлемез Мөхәммәдне(!!!),
Ничек михнәт, җәфа күргән, ничек торган.

ТУГАН ТЕЛ.
И туган тел! Синдә булган иң элек кыйлган догам:
Ярлыкагыл, дип, үзем һәм әткәм-әнкәмне, Ходам!

ДОГА.
Гомернең иң читен, җайсыз, уңгайсыз бер минутында,
Әгәр янсам каты хәсрәт вә кайгының мин утында,
Укыйм тиз-тиз күңелдән бер гаҗаиб сүрә Коръәннән(!!!),—
Газаплар мәгънәви бер кул илән алынадыр җаннан.
Оча дилдән бөтен шик-шөбһәләр, һәм мин җылый башлыйм:
Яңакларны мөкаддәс күз яшемлә энҗели башлыйм.
Бөтенләй сафлана күңлем; укыйм иман(!!!), булам мөэмин(!!!);
Килә рәхәт җиңеллекләр: хәлас булам авыр йөкдин.
Ходайа! Син тыйган эшләр тәмам әкътагъ вә әбтәр, дим;
Иям баш сәҗдәгә: «Аллаһе хак! Аллаһе әкбәр!» — дим.